مزخرفات بنده

رژ لب، ۱۲۶ ساله شد

رژلب به شکل امروزیش 126 ساله شد، وگرنه استفاده از لوازم آرایش ، تاریخی ۵۰۰۰ ساله دارد. قدیمی‌ترین رژلب را باستان شناسان در شهر سومری اور یافتند که متعلق به ۳۵۰۰ سال قبل از میلاد است.

زنان سومری، مصری و رومی برای آرایش خود از موادی مثل حنا، لاجورد، زعفران، موم عسل و بسیاری مواد طبیعی دیگر استفاده می‌کردند.

“در آن زمان مصری‌ها از حنا استفاده می‌کردند برای این که لب و دستهایشان را رنگ کنند و حتی چیز جالب این است که کلوئپاترا از پوست سوسک و پولک ماهی استفاده می‌کرده است. مصری ها از پوست سوسکهای مختلف رنگهای مختلف می‌گرفتند و ازپولک ماهی برای درخشندگی استفاده می‌کردند. به این صورت که این مواد را خُرد می‌کردند و بعنوان ماتیک استفاده می‌کردند.”

زنان یونانی برعکس سومری ها در ملاء عام آرایش نمی‌کردند، این کار مختص هنرمندان و یا خانم بدها بود. ولی در ژاپن قدیم آرایش یک پرستیژ برای زنان اقشار بالای جامعه بحساب می‌آمده. زنهای ژاپنی مخلوطی از عسل، موم و مواد رنگی را بر لبهایشان می‌مالیدند که ترکیب آن به ماتیک های امروزی نزدیک است. آرایش کردن در دوران باروک هم در میان زنان ثروتمند و از طبقات بالای جامعه بسیار متدوال بود. ملکه الیزابت اول با پودر سفید و ماتیک قرمز در مجامع ظاهر می‌شد.

برخلاف الیزابت اول، ملکه ویکتوریا بشدت با آرایش کردن مخالف بود. او از سال ۱۸۳۷ تا پایان عمرش یعنی بیش از ۶۳ سال بر بریتانیا سلطنت کرد.

ملکه ویکتوریا که بر یکی از قدرتمندترین امپراطوری های زمان خود تکیه زده بود، از نفوذی گسترده برخوردار بود و این نفوذ باعث شد برای مدتی طولانی صندوقچه زنان اشراف از رنگ و بوی لوازم آرایش محروم شود.

آغاز رونق ماتیک

آغاز جریان Flapper style (”سبک زن امروزی”)، پایان خشکی و عبوسی طولانی‌ای بود که ملکه ویکتوریا بر اشرافیت اروپا تحمیل کرد.

این جریان از سال های ۱۹۲۰ آغاز شد. پس از جنگ جهانی اول نقش و موقعیت زن، به عنوان نیرویی که در تولید و خدمات شرکت دارد قوت گرفت. موقعیت جدید، رفتاری جدید به همراه داشت. دامن ها به چند سانتی متر بالای قوزک پا عقب نشینی کرد. دو دهه بعد از ‌آن یعنی حدود ۱۹۳۴ این عقب نشینی به زانو رسید!

روژلب قرمز، سیگار کشیدن، و رفتاری که آنزمان شاید “لاابالی” به نظر می‌رسید، اولین جرقه های کنار گذاشتن ‌آدابی بود که تا آنزمان شرط “نجابت زن” به شمار می‌آمد. مد و لوازم آرایش رفته، رفته برای زنان طبقه متوسط عرضه شد. تئاتر و سینما مهم ترین نقش را در عمومی کردن آن چیزهایی داشتند که تا قبل از آن فقط برای اشراف ساخته می‌شد. روژلب قرمز از صحنه تاتر و سینما به پایین سن کشیده شد و در میان تماشاچیان راه خود را باز کرد..

سارا برنارد، هنرپیشه فرانسوی، از پیشقراولان ماتیک‌زنی به حساب می امد.

نقش سینما

مصومه ویک می‌گوید:

“عادی‌شدن آرایش به‌طور خاصی که الان ما می‌بینیم، از دوره جنگ جهانی دوم و مسئله‌ی هالیوود شروع شد. هالیوود آرایش را عادی کرد و اینقدر این مسئله محبوبیت عمومی داشت که کمپانی‌های خیلی بزرگ آن‌ زمان مثل “مکس فکتور” و “الیزابت آردن” و “هلنا روبینشتاین”، همه اینها شروع کردند به درست کردن لوازم آرایش. اینها شروع کردند به ساختن ماتیکهایی و لوازم آرایشی که مردم عادی می‌توانستند آنها را بخرند.”

هنرپیشه زیبای فرانسوی سارا برنارد یکی از مشهورترین چهره های سینما بود که روژلب قرمز را به مد روز تبدیل کرد.

رواج ماتیک در کشورهای با”حجاب”

امروز هر ثانیه ۲۲ روژ لب در دنیا فروخته می‌شود! از این آمار می‌توانید میزان محبوبیت این ماده آرایشی را حدس بزنید. جالب این جاست که بخش عمده این فروش در کشورهایی نظیر عربستان سعودی یا ایران صورت می‌گیرد، در کشورهایی که حجاب برای زنان اجباری است.

آمار نشان می‌دهد مبلغى که زنان عربستان سعودى در سال ۲۰۰۵ براى زینت و آرایش خود خرج کرده‌اند، بالغ بر هشت میلیارد ریال سعودى، معادل یک میلیارد و ششصد میلیون یوروست! طبق همین آمار متوسط روژ لب خریدارى شده توسط هر زن سعودى در سال ۲۰۰۵ میلادى ۳۰ عدد بوده است.

در ایران نیز آرایش غلیظ صورت در میان زنها پس از انقلاب اسلامی، بویژه بین دختران جوان اولین چیزی است که جلب توجه می‌کند. نکته مهم این جاست که همراه با افزایش غلظت آرایش دختران، سن آنها رو به کاهش است!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ( از برکات نظام جمهوری اسلامی )

کیفیت ماتیک از نظر سلامتی

رژ لب اگر پنجاه سال پیش ازشب ازدواج به بعد مجاز بود، امروز به عنوان لوازم آرایش کودکان به بازار عرضه می‌شود. خوب و بد این روند موضوع بحث ما نیست. اما یک نکته را نباید فراموش کرد، عامل سلامتی! آمار نشان می‌دهند که هفتاد درصد روژلب هایی که به بازار عرضه می‌‌شوند، حاوی سرب یا جیوه هستند، آن هم به میزانی که برای سلامتی خطرناک است.

در این میان مارک های پررونق و گران به هیچ عنوان بهتر نیستند. معصومه ویک می‌گوید این شامل رژ لب “دیور” و “لورال” و بسیاری دیگر از مارک های معروف می‌شود:

“سازمانهایی که به لحاظ طبیعی و سلامتی این لوازم آرایش را کنترل می‌کنند، پیدا کرده‌اند که مثلا کمپانی‌های خیلی بزرگ مثل “دیور” یا “لورال” مقدار جیوه یا سربی که در هر ماتیک مصرف به کار می‌برند، از آن حدی که باید باشد، خیلی بالاتر است. این اطلاعات را مردم می‌توانند از وب سایتهایی که به این منظور درست شده‌اندبگیرند.”.

ماتیک‌های خطرناک!

امروزه روژلب در انواع و اقسام مزه‌ها، رنگها، بوها، فرم ها و تاثیرها تولید می‌شود. روژلب هایی که لب ها را برجسته تر می‌کنند، مزه هندوانه یا توت فرنگی می‌دهند، چروک های پیری را روتوش می‌کنند و …

ولی همه این معجزات لزوما بی‌خطر نیستند. معصومه ویک می‌گوید:

” مثلا موادی که لب را کلفت می‌کنند، بیشترشان سم‌اند، سمی هستند که به پوست آلرژی می‌دهند. همین آلرژی هست که باعث بزرگ شدن لب می‌شود. ولی متاسفانه می‌گویند بکش، ولی زیبایم کن، خانمها به‌طور خاص به این مسئله زیاد توجه نمی‌کنن .